Column Wim Daniëls

Altijd sport

Het sportvoorjaar was dit jaar al heel mooi met wielerklassiekers die elkaar als nooit tevoren week na week in een uitstekende cadans opvolgden. En omdat je toch de indruk hebt dat doping een wat minder prominente rol speelt in het wielerpeloton, is het ook prettiger kijken, al blijft de kans groot dat je je achteraf weer genept moet voelen. Maar je vertrouwen is aan het begin van een nieuw seizoen toch altijd weer miraculeus groot. En dan was er de landelijke voetbalcompetitie eredivisie, die een tijdlang zeldzaam spannend was, waarna echter in één weekend alle ploegen Ajax de titel in de schoot wierpen. Maar toen kreeg je de strijd om de tweede plaats. En het was zoals de Volkskrant het formuleerde: de tweede plaats is de nieuwe eerste plaats, zoals in droge streken her en der qua graskleur bruin het nieuwe groen is, en geluk het nieuwe geld heet te zijn. Op de dag dat Feyenoord definitief de tweede plaats pakte en daarmee deelname afdwong aan de voorronden van de Champions League, was de Ronde van Italië net gestart, in Denemarken nota bene. Ooit zal de Ronde van Italië nog in de VS starten, zo wil de huidige koersdirecteur. En dat zal ook gebeuren; daar hoeft niemand aan te twijfelen. In de sport kan het altijd gekker, maar het is geoorloofd omdat het sport is. En terecht. 

Met de start van de Giro was het hek echt van de dam. Tot na mijn verjaardag in oktober is er geen dag meer zonder een groot sportevenement. Je hebt er mensen bij die daardoor niet op vakantie gaan, al kan dat ook een smoes zijn. Misschien hebben ze vanwege de crisis minder te makken. Dat is dan wel vervelend, maar de sport is daarbij dan toch een goede troost.

Sport zelf lijkt zich van crisissen niets aan te trekken. Integendeel zelfs, zo lijkt het. De Grieken zouden bij wijze van spreken volgende week alweer een editie van de Olympische Spelen willen en kunnen organiseren. Mensen lijken dankzij grote sporttoernooien hun misère te vergeten. Sport trekt zich bij voorkeur ook weinig aan van dictaturen.
Sport verbroedert. Nou ja, de dictaturen draaien meestal hooguit even in een lagere versnelling, maar dat is in ieder geval al iets. Misschien moet er nog meer sport komen dan de sport die er nu toch al is. Elke dag van het jaar een wereldse wedstrijd van allure. Geheid dat het met de wereld al snel een stuk beter gaat.


Wim Daniëls



Wim Daniëls


Neerlandicus, schrijver en cabaretier Wim Daniëls houdt van sport en taal. Elke zaterdagmiddag brengt hij een hilarische column in Spijkers met Koppen en regelmatig schuift hij aan bij Pauw & Witteman om actualiteiten vanuit zijn verrassende invalshoek te belichten. Begin 2012 presenteerde hij zijn nieuwe boek Komkomma, een bundeling van columns uit Spijkers met Koppen. 


Meer over Wim Daniëls via www.twitter.com/wimdaniels én zijn
taalkanaal: www.youtube.com/taalwim