Het gilde der malloten

GEKKENWERK  Hoe gek van sport kun je zijn? Het boek De kale berg – Op en over de Mont Ventoux, geeft het antwoord. Allereerst is het boek zelf een uiting van gekte. Wie verzamelt immers zó veel feiten, impressies, verhalen, foto’s en schema’s over één berg in het zuiden van Frankrijk? Auteurs Willem Janssen Steenberg en Lex Reurings deden het, en niet voor niets: inmiddels ligt de negende(!) druk in de winkel. Toch kan het nog gekker. Dat bewijzen het Gilde der Malloten, het Nederbelgisch Genootschap De Kale Berg en de Vlaamse wielrenner Dominic Rosé. Hun indrukwekkende verhaal hebben we integraal uit De kale berg overgenomen. Lees en huiver… Gekkenwerk!




La Confrérie des Cinglés du Mont-Ventoux

Je hebt de Oude Holleweg in Berg en Dal 54 keer gezien, een paar keer de Vael Ouwetocht gereden en alle lussen van Limburgs Mooiste, je kent de Utrechtse Heuvelrug van buiten, je hebt de Ventoux beklommen (weliswaar de doetjeskant, maar toch) en je bent half bevroren tijdens de Marmotte. Wat nu? Naar je pensioen toe klaverjassen? De 100 m goudviskijken voor clubteams? Parelduiken in het IJsselmeer, de Ardennen tekenen, stenen kikkers verzamelen, of… proberen Cinglé te worden? Wát te worden? Cinglé. Cinglé du Mont Ventoux. ‘Cinglé’ betekent ‘een beetje getikt’, ‘lichtelijk gestoord’. En ietwat maf moet je inderdaad wel zijn als je driemaal op één dag de Ventoux wilt beklimmen. Want dat is de eis die het Gilde der Malloten van de Mont Ventoux aan zijn aspirantleden stelt: op één dag de Reus van de Provence driemaal bestijgen, een keer vanuit Bedoin, een keer vanuit Malaucène en een keer vanuit Sault.

La Confrérie des Cinglés du Mont Ventoux is tijdens de paasdagen van 1988 door Christian Pic opgericht; met dat typisch Franse gevoel voor grandeur noemt monsieur Pic zich Président-Fondateur, ofwel: voorzitter-stichter.

Wie tot het trotse gilde van de Cinglés wenst toe te treden, dient zich bij monsieur Pic te melden. Tegen betaling van het inschrijfgeld (in 2008 15 euro) ontvang je een stempelkaart, een kaderplaatje en andere bescheiden. Je kunt het inschrijfgeld op de ouderwetse manier in een envelop stoppen en per post naar Pic sturen, maar tegenwoordig kun je het ook overboeken. De inschrijving staat in principe het hele jaar open. Minimaal acht en in het hoogseizoen twintig dagen voor het vertrek dien je je aangemeld te hebben – zie voor de voorwaarden, routes, inschrijving en andere wetenswaardigheden www.dekaleberg.nl en  www.clubcinglesventoux.org.

 

Op een geschikte dag, dat wil over het algemeen zeggen ergens tussen half april en eind september, fiets je dan de drie routes die naar de top voeren. Meestal zal dat betekenen dat je je kaart in Bedoin door een winkelier of door een officiële instantie laat stempelen (desnoods daags tevoren) en naar de top rijdt. Daar haal je in de souvenirwinkel of in restaurant Vendran de volgende stempel. Je daalt af naar Malaucène, haalt er een stempel, fietst omhoog – nu hoef je niet te stempelen –, zakt af naar Sault, laat een stempel op je kaart zetten, peddelt weer richting Observatoire – je hoeft hier wederom niet te stempelen – en sluit een vermoeiende dag af in Bedoin. Dan heb je er 136 km op zitten en 4443 hoogtemeters weggewerkt.

 

 

Je mag ook in Malaucène starten, of in Sault; het gaat erom dat je alledrie de routes heen en weer aflegt. Als je alles volgens de regels van monsieur Pic hebt gedaan, ontvang je een fraaie, genummerde herinnering en het lidmaatschap van de Confrérie; dan ben je officieel lid van het Gilde der Malloten van de Mont Ventoux.

Mocht je dat niet genoeg vinden, dan is er altijd nog de zogenaamde ‘option musculée’; dan ga je nog een vierde keer omhoog.

Dit extraatje start in Bedoin, volgt ruim zeven kilometer de gebruikelijke D 974 en gaat dan linksaf, een niet al te beste route forestière op die door het Massif des Cèdres omhoog loopt. Anderhalve kilometer voorbij Mont Serein komt hij uit op de weg van Malaucène naar de top. Als je het Observatoire voor de vierde keer gedag hebt gezegd en terug bent in Bedoin, heb je 6052 hoogtemeters en 187 km achter de kiezen en mag je je ‘Galérien du Mont Ventoux’ noemen, zoiets als Galeiboef of Galeislaaf van de Mont Ventoux. Ga er maar aan staan…

 

Het Nederbelgisch Genootschap De Kale Berg

Achtergrond

Na het verschijnen van De kale berg – Op en over de Mont Ventoux nam het aantal Nederbelgen dat de Cinglé of de Galérien probeerde te fietsen explosief toe, maar het werd nóg gekker. Begin 2003 maakte Dominic Rosé uit Zonhoven (B) wereldkundig dat hij grensverleggend aan de bak wilde: hij was van plan de Ventoux vijfmaal op één dag aan te vallen. Omdat hij en zijn begeleidingsteam het geheel een officieel tintje wilden geven, namen ze contact op met de mensen achter het boek De kale berg en de site www.dekaleberg.nl. In overleg kwamen we tot de keuze van een route en van een naam voor wie vijf keer op één dag De Berg beklimt – straks meer daarover. Na zijn geslaagde rit op 1 juni 2003 hoefde Dominic Rosé maar even op adem te komen of hem bekroop al de gedachte om zes, of misschien zelfs zeven keer… Of we eens na wilden denken over een route… Al gauw bleek dat de gemiddelde Nederbelgische aspirant-Cinglé of -Galérien regulering van meervoudige beklimmingen en een waardering van zijn prestatie in de vorm van een certificaat of ets dergelijks zeer op prijs stelt. Veelvuldige pogingen om met Christian Pic in contact te komen met de bedoeling zijn Club uit te breiden met een klassement van renners die de Ventoux vijf- of misschien wel zesvoudig beklommen hebben, liepen echter op niets uit. Daartoe aangespoord door aspirant-kandidaten besloten de mensen achter www.dekaleberg.nl  en De kale berg uiteindelijk het heft dan maar zelf in handen te nemen. En zo richtten Lex Reurings (Cinglé), Marnix Van Hecke (Galérien, B) en Willem Janssen Steenberg (Cinglé) op 16 augustus 2003 in Stadskasteel Oudaen te Utrecht het Nederbelgisch Genootschap De het nederbelgisch genootschap de kale berg Ω 73 Kale Berg op met de bedoeling de activiteiten rond vijf- en zesvoudige beklimmingen in goede banen te leiden en meer exotische activiteiten zo goed mogelijk te verslaan en te registreren. Voor wie zich via www.dekaleberg.nl wil verzekeren van een certificaat gelden wel enkele regels – zie voor de voorwaarden, routes, tips en waarschuwingen (bijvoorbeeld in verband met ritten in het donker), inschrijving en andere wetenswaardigheden www.dekaleberg.nl.

 

Vijfvoudige beklimming: Diable

Op 1 juni 2003, zo tegen 21.00 u, reed Dominic Rosé een rondje over het bordes om zijn emoties onder controle te krijgen: voor de vijfde keer die dag passeerde hij na 231 km en 7770 hoogtemeters de streep bij het winkeltje. Hij had voor (weer) een historisch moment voor de liefhebbers van de kale berg gezorgd: hij was de eerste renner die vijfmaal op één dag de Mont Ventoux langs verschillende wegen bedwongen had. Na afloop maakte Rosé bekend dat hij zichzelf en zijn helletocht de naam Diable toekende. En ter ere van deze eerste Diable zal het NBG De Kale Berg deze titel voortaan verlenen aan eenieder die erin slaagt de prestatie van Dominic Rosé te evenaren. Ook de onderneming als zodanig zal voortaan die naam dragen.

Zesvoudige beklimming: Cannibale

Op die gedenkwaardige 1e juni 2003 leek met deze gigantische prestatie wel zo ongeveer de grens van het menselijk vermogen bereikt, maar eigenlijk had iedere supporter daar aan de voet van het Observatoire beter kunnen weten: Domi Rosé zag er nog zó fris uit… En inderdaad, er kwamen al direct vragen om een zesde route. Zes keer op één dag langs zoveel mogelijk verschillende wegen naar het Observatoire… En ja hoor: wéér was Rosé de eerste die de uitdaging aanging. Zaterdag 6 september 2003 om 4 uur in de morgen klikte hij de pedalen vast, een kleine 24 uur later zette hij zijn fiets weer in de bestelbus. Geen zes, maar zevenmaal was hij de berg op en af geweest. Zevenmaal! Als een ware vorst kroonde Rosé zichzelf na die zeven beklimmingen met de titel Diable d’Or du Ventoux, de Gouden Duivel van de Ventoux. Het NBG De Kale Berg verleent hem echter de titel Cannibale, de naam die eenieder zal krijgen die zesmaal op één dag de Mont Ventoux beklommen heeft; de naam ook die de onderneming als zodanig krijgt.

 

 

En zevenmaal dan?

Moet er een klassement komen voor renners die zevenmaal op één dag op en neer fietsen? Of acht keer? Het NBG De Kale Berg heeft de rekenmachine aan het werk gezet. Het resultaat daarvan doet vermoeden dat een gewone toerfietser die zeven beklimmingen en afdalingen van de Ventoux voor zijn rekening neemt en ook de afdaling per fiets doet onderhand het klokje rond in de weer zal zijn om circa 337 km en 11.240 hoogtemeters achter de wielen te krijgen en dat is ons toch echt te gek. Dominic Rosé hééft het gedaan en wás een kleine 24 uur in touw. Hoewel hij buitengewoon sterk is, uitstekend getraind was en prima begeleid werd, was zijn reactie toch: “Gekkenwerk. Ik heb het gedaan, maar ik raad het iedereen af. Gekkenwerk!” Het NBG was beide dagen ooggetuige van Rosés gigantische prestaties. En juist daarom sluiten wij ons van ganser harte bij Rosés ontboezeming aan: “Gekkenwerk! Niet doen”, is ons advies, “niet doen!” Laat Dominic Rosé de enige Diable d’Or blijven! Een en ander komt er dus in feite op neer, dat het NBG De Kale Berg verder gaat waar Christian Pic ophoudt, maar eerder stopt dan Dominic Rosé. Eigenlijk is zesmaal Mont Ventoux op één dag al van de gekke, want dat betekent dat ongeveer 285 km en 9530 m hoogteverschil overwonnen moet worden. Zelfs die opgave al moet door 99.99% van ons, Nederbelgen, gewoon niet eens overwogen worden. Het moet leuk blijven, er mogen geen slachtoffers vallen.